Luisant Soleil, que tu es bienheureux

De voir toujours t'Amie la face !

Et toi, sa soeur, qu'Endymion embrasse,

Tant te repais de miel amoureux !



Mars voie Vénus ; Mercure aventureux

De Ciel en Ciel, de lieu en lieu se glace ;

Er Jupiter remarque en mainte place

Ses premiers ans plus gais et chaleureux.



Voilà du Ciel la puissante harmonie,

Qui les esprits divins ensemble lie ;

Mais s'ils avaient ce qu'ils aiment lointain,



Leur harmonie et ordre irrévocable

Se tournerait en erreur variable,

Et comme moi travaillerait en vain.

Glanzende Zon, hoe zalig om altijd

Het aanschijn van je Liefste weer te vinden,

Terwijl jij, Maan, Endymions beminde,

Je mond met ambrozijnen zoenen weidt.



Mars kijkt naar Venus, door de sferen glijdt

Mercurius avontuurlijk op de winden,

En Jupiter laat zich alom veblinden

Door wat zijn jeugd verhit heeft en verblijd.



Dat wil de grootste orde van de Hemel,

Die samenhoudt dit goddelijk gewemel,

Maar week wat zij  beminnen uit hun blik,



Dan zou hun evenwicht en strenge orde

Een wisselvallige verwarring worden

Waarin zij zouden wankelen als ik.



Traduit par Paul Claes

Texte provenant de De Brakke Hond